Hacı Bektaş Veli , Seyit Cemale derki : HEM KEMALİMSİN HEM CEMALİMSİN

İŞTE BUNDAN ÖTÜRÜ İSMİ SEYİT KEMAL SULTAN DİYE ANILIR.

(bizde bunun için ismini hem kemal olarak hemde cemal olarak yazıyoruz.)

mezarı afyonkarahisar ihsaniye ilçesinin döğer kasabasında bulunan peygamber efendimizin 16. torunu olup musa'i saninin oğlu olan SEYİT CEMAL SULTAN
(D.1280-Ö.1365) 85 yıl yaşamış ve bu topraklarda aleviliği yaymış bir dervişimizdir.
Seyit Cemal Sultan Musa San i H.z.leri nin oğludur.Hacı Bektaşi Velinin amcasının oğlu olduğu belirtilir..Vilayet Nameye baktığımızda Seyit Cemal Sultan yaşlı bir insan olarak ifade edilir.Bütün halifelerden üstün tutulur.

Pir Hacı Bektaşi Veli diğer halifelere nazaran daha fazla saygı gösterir ve hürmet eder H.z. Pirin bu davranışından ötürü diğer halifelerde kendisine saygı gösteriminde bulunurlar.Fakat bu gösterilen saygının daha sonraki dönemde pek içten olmadığı anlaşılır.

H.z. Pir Suluca Kara Höyüke yerleştiğinde 36.000 çerağ uyarmıştır bunlardan 360 tanesi H.z. Pir in huzurunda hizmet görmekte idi.Bir gün bu 360 halife kendi aralarında keramet gösterme yarışına girdiklerinde Seyit Cemal Sultan dan da keramet göstermesini istemişlerdir.Seyit Cemal Sultan Zemheri ayında (Kışın-Şubat ayında)bağ yetiştirmiştir önce kiraz yetiştirip getirmiştir kabul etmeme miş ler,daha sonra üzüm yetiştirmiş buna da diğer dervişler itimat etmeyince kendisini sihirbazlıkla benzeri sıfatlarla İtham edip hakir görmüşlerdir.

Bu durumda yaradana sığınıp ağlayan Seyit Cemal Sultanın yanında Pir Hacı Bektaşi Veli belirir.

H.z. Pir Seyit Cemal Sultana: niye ağlıyorsun ya Nuri Cemalim der.Seyit Cemal'de durum şundan ibaret diyerek başından geçenleri anlatmış.H.z. Pir Söyle buyurmuştur: Sen benim Hem Cemalimsin Hem de Kemalim sin  diye buyurmuştur.Bu olaydan sonra Seyit Cemal Sultanın ismi Seyit Nur-i Cemal olarak anılmaya başlanmıştır. Bir gün H.z. Pir makamında zikrederken Seyit Nur-i Cemal kapısının önünde oturmuş düşüncelere dalmıştı.Düşünceleri içersinde H.z. Pirin kendisine icazet verip de başka bir bölgeye gönderecek miydi diye düşünürken bu durum H.z. Pire malum olur.H.z. Pir ibadethaneden çıkarak Seyit Nur-i Cemale diyor ki: Ya Nur- i Cemalim ne zamanki bizi varlık yurduna gönderirsen buradan dergahtan bir merkep alacaksın yola çıkacaksın merkebini nerde kurt yerse orayı kendine yurt edineceksin oradaki insanları irşad edeceksin senden bir evladımız dünyaya gelecek Gelibolu üzerinden Akdenize geçecek. Hakkın emri gerçekleştiğinde dergahın başına Habip Emirciyi geçirdiler.

Seyit Nur-i Cemalde H.z. Pirin vasiyeti üzerine dergahtan bir merkep alıp yola koyuldu.Gele gele düzlük çayırlık bir alana geldi.Bir suyun başsında konaklayarak istirahate geçti.Daha sonra uyanan Seyit Nur-i Cemal baktı ki kurtlar merkebini parçalamış hemen H.z. Pirin vasiyeti aklına geldi ve o bölgeyi kendine yurt edindi bu bölge Afyon,Kütahya ve Eskişehir üçgeni arasında kalan Altıntaş Bölgesidir.

Bu bölge daha sonraki sınırlandırmalar sürecinde Afyon ili İhsaniye ilçesi Döğer Beldesi olarak karşımıza çıkmaktadır.

Bazı insanlar buraya giderek araştırma yaparak bu bilgileri teyit etmişlerdir.Türbenin girişinde Seyit Musa San i evladı diye açık ve net olarak belirtilmektedir. Bu bölgeye yerleşen Seyit Nur-i Cemal bu yöredeki insanların meraklı bakışları içerisinde yaşamını idame ettirmiştir ve Cenabı Hakkın insanlara sunmuş olduğu Ehli Beyt yolunu edep erkanıyla usül erkanıyla insanlara tanıtmaya başlamıştır.

İnsanlar tarafından kabul gören bu olgu neticesinde Seyit Nur-i Cemale talip olmuşlardır ve Seyit Nur-i Cemal burada evlenmiştir.Çocukları dünyaya gelmiştir.

ASİLDOĞAN h.z. 14 yaşına geldiğinde bir kısım talibi ile Gelibolu tarafına geçmiştir.Çanakkale Boğazını geçerken oradaki gemicilerden kendilerini karşıya geçirmelerini istemiş gemicilerde bu toy delikanlının sözüne kişiliğine itibar etmemişler ciddiye almamışlar.Bu durumdan ötürü ASİLDOĞAN h.z. Tayfasıyla yürümeye başlamıştır. Bu mübarek zatın Seyid-i Saadet Evladı Resulün ayak bastığı yerden sular çekilmeye başlamıştır. Bu durumu gören gemiciler bu zatın bir ermiş olduğuna kanaat getirip hata ettiklerini anlamışlardır. Hatalarını telefi etmek için hemen bu ulu zatın yanına gidip aman dilemişlerdir.Yaptıkları saygısızlıktan ötürü bağışlanma talebinde bulunmuşlardır.İnsan kültürünün hizmetkârı olan bu ulu zat kendilerini bağışladığını kendileriyle bir alıp veremediğinin olmadığını söylemiştir.Bu güzel davranışa istinaden gemiciler ASİLDOĞAN h.z. Karşıya geçirmişlerdir.Talip olup hayır dualarını almışlarıdır.

Seyit Cemal  Hz. Abbas'ın torunu Seyit Ali'nin torunudur.
  
Seyit Cemal'in nenesi Hz. Ali'nin kızı Zeynep'tir. Zeynep'in oğlu Muhammed Şembeki'dir. Seyit Cemal'da Muhammed Şembeki'nin 10. torunudur.

Pir Hünkar Lokmanı perend ve Ahmet Yesevi gibi zadla­rın yanında eğitimini aldı ve hocaları tarafından Rum diyarı kendisine yurt verildi. Bu izni alan Hacı Bektaşi Veli, hemen yola koyuldu. Ehli Beytin Rum erenlerine O Pirin Anadolu'ya geleceği kendilerine ayan oldu. Bunun üzerine Rum erenleri telaşa kapıldılar. Ne yapıp yapmalı ki bu eri Rum diyarına sokmamalı. Böyle bir Er Rum diyarına gelirse ekmeğimize mani olur, bunun üzerine Ehlibeytin Rum ereni bir karara vardılar. Hacı Bektaşi Veli Horasan'da kalıp Rum diyarına gelirken yo­lun kapandığını görür. İşte o zaman güvercin donuna girerek uçup Kır­şehir'e bağlı Karahök'e kondu. Bu hal Rum erenlerine ayan oldu. O za­man karacaahmet'i gökyüzüne gönderdiler.

Karacaahmet Şahin donunda gökyüzüne çıkıp mağnptan mışrağa kadar düz gördü. Her canlı eşiyle beraber çift gördü. Karacahök'teki ta­şın üstünde yalnız başına bir güvercin kalmaktadır. Rum Erenlerinin gözcüsü Karacaahmet'in getirdiği haber üzerine çok tartışdılar. En son olarak karara bağladılar. Rum erenlerinden birisi doğan donuna girip gidip o güvercini avlasın. Rum erenlerinin içinde sultan Beyazıd'ın ha­lifelerinden Hacı Duğrul adında birisi vardı. İrak'tan Rum ülkesine gel­mişti. Ayağa kalkıp iznizle dedi ben gideyim. Hemen doğan donuna gi­rip uçlu. Taşın üstündeki güvercini gördü, süzülüp üstüne inerken O pir insan donuna büründü, elini uzatıp doğanı tuttu. Öylesine sıktı ki Hacı Duğrul'un aklı başından gitti. Bir dem sonra aklı başına gelince, kalktı

Hünkar yanıbaşında duruyordu. Hemen el elek öptü. O pirden özür di­ledi.

Hünkar "Ey Doğrul er erin üstüne böyle gelir mi? Siz bize zalim donunda geldiniz. Biz size size mazlum donunda geldik. Eğer güver­cinden daha mazlum bir yaratık bıılsaydım onun donunda gelirdim." Sözü uzatmayalım eğer Hünkar'a anlatacak olursam yeni bir kitap yaz­mam gerekecek. Bu vesile ile O pir Anadolu'yu yurt edindi. Seyit Ce­mal'in dedelerinden İbrahim Mucapı Horasan halkı kendilerine Sultan seçtiler.

İbrahim Mucapın on erkek oğlu oldu. Adları şöyledir. Masayı Sani, İsak, Davut, Yahya, Harun, İbrahi, Rıza, Tayar, Cafer, Ali, Hasan'dır. İbrahim Mucapın döneminde Tüki.stan'da isyan çıkar. İbrahim Mııcap Sultan savaşıp onları yendi. Sonunda eceliyle öldü. Mezarı Türkis­tan'ın Tukan kentindedir. Seyit cemal'de Horasan'dan kalkıp amcası­nın soyundan gelen Hünkar Hacı Bektaşi Veli'nin yanına gelir. Seyit Cemal'in gelişi bilinmiyor. Kimbilir belki kısım kısım gelen Horasan erenleriyle gelmiş olabilir. Seyit Cemal'in doğum yeri Horasan. Do­ğum tarihi bitikiyüzseksen, ölüm yeri Kütahya'ya bağlı otuz altı kilo­metre uzaklıktaki altıntaşm tökelcik mevkiindedir. Ölüm tarihi binüç-yüzaltmışbeş'dir. Bütün bunların üçyüzaltmışı gece gündüz Hünkarın huzurunda hizmette bulundular. Pirin vefatından sonra hizmet verende görende etraflıca dağıldılar. O pir haliyle Seyit Cemal'i çok severdi. O zatı çağırınca nuru Cemalı'mı çağırın bana derdi. Defalarca sırtını sı­vazlayarak Cemalidir, Cemalimdir derdi. Diğer halifelerde seyit Cema­li büyük bilir ve sayarlardı. Ben sekizinci ayın onbiri ikibin tarihinde Hacı bektaşı Veli türbesini ziyaret ettim. Kapının üstünde bir tabelada şöyle yazılıydı;

"Bir Horasan postun sahibi Pir Hünkar Hacı Bektaşi Veli'nin iki aş­çı postu Seyit Ali'nindir. Üç ekmekçi Postu balım Sultanın'dır. Dört Nakapçı postu Kaygısız Abdalındır. Beş Atacı postu Kanber Ali Sulta­nındır. Altı meydancı Positı Sarı İsmalindir. Yedi Türbedar postu Kara-donltı Can Babanındır. Sekiz Kilerci postu Hacım Sultanındır, dokuz Kahveci Postu Şah Hazecinindir. On Kurbancı postu İbrahim Aleysela-mındır. Onbir Ayakçı postu Abdal Musanındır. Oniki Mihmandar postu Hızır Aleyselamındır. Bu postlarındaki mana şöyle yorumlanabilir.Pir dergahında görev yapan insanların konumudur. Yani oniki hizmetçi görevidir ve bu oniki eride hem görüntüledim, hem de tek tek gö­revlerini yazdım. Biz tekrar Seyit Sultan Nuru Cemal'e gelelim.

Seyit Cemal birgün dergahta oturmaktadır. Acaba hünkar bize bir yurt göstermez mi bizde demimize yolumuza gidelim. Bu hal Hünkar'a ayan olmuştu. Gelir Seyit Cemal 'in sırtını sıvazlar. Cemalim Cemalim der. "Ben bu dünyadan göçünce bizi varlık ülkesine götür, benden son­ra hayvanını al buralardan git. Hayvanı nerede kurt yerse biz orayı sana yurt verdik. Senden bir oğlumuz olur, Akdeniz'i yol eyler." Hünkar ah­rete göçünce Sultan Cemal Seyit Cemal eşyalarını hayvana yükler, bi­linmeyene doğru gider. Ora benim bura senin derken bir çayırlık-çi-nıenlik yere varır. Çeşmenin başında yemeğini yer, suyunu içer, hayva­nını çayıra salar. Yolculuğun verdiği yorgunluğun etkisiyle uyuya kalır. Bir müddet sonra uyanır ve birde bakar ki kurtlar hayvanı parçalamış. Hem erenlerin sözünü hatırlar, hem de "demek ki Hünkar burayı bana yurt vermiş" der.

Cemal'in mesken tuttuğu yer Kütahya'ya bağlı Altınbaş'm onbeş km kuzey batısındaki Tökelcik mevkisidir. Seyit Cemal geçimini sağ­lamak için asıl eski Altıntaş köyünde Ali Ağa denen birinin yanında ça­lışıp davarını güder. Geçici olarak iki çocuklu dul bir hanım Seyit Ce-mal'ı evine misafir alır ve hizmetinde bulunur. Zira kadın Seyit Ce­mal'in tekin bir insan olmadığını fark eder. İyi bir eren olduğuna inanır. Hal böyle olunca Altıntaş köylüleri Seyit Cemal'i Ağa'ya şikayet eder­ler. Ali Ağa, Seyit Cemal'i çağırır.

"Cemalim biz seni iyi bir insan bilirdik oysa çevreden seni bana şi­kayet ettiler. Sen iki çocuklu dul bir hanımın evinde kalıyormuşsun." Sultan Seyit Cemal Ali Ağa'ya der ki;

"Ben Evlad-ı Resulüm. Benim o kadına hiç bir zararım dokunmaz. Üstelik kazandığımı onlara veriyorum." Ağa ve köylüler Seyit Cemal'e derki; "Ateşle barut birarada kalır mı?. Biz sana inanmıyoruz."

Seyil Cemal cebinden tütün kutusunu çıkarır, kutuyu açar, daha ön­ceden sanki bu şikayetler seyit Cemal'e ayan olmuştu. Dolayısıyla ha­zırlıklı gelmişti. Kutuda bir miktar barut, barutun üstünede pamuk koy­muştu. Seyit Cemal Ağa'ya der ki;

"Ağa bu barutu ateşe verin, eğer barutla beraber pamuk yanarsa ben bu köyden çıkar giderim, eğer pamuk yanmazsa o zaman bana inanın." Ağa kalktı barutu ateşe verdi. Kutunun içindeki barut kıvılcımlar içinde yanıp bitiyor, kutunun içindeki pamuk yanmıyor, banamısın demi­yor. Bu keremetj gören Ali Ağa, Seyil Cemal'in ayaklarına kapanıp kendisinden özür diler.

"Bundan böyle sen benim çobanım olamazsın. Ben sana çobanlık yaparım" der ve ekler "deveni çayırlara sal akşama kadar ayak bastığı her yeri sana yurt veriyorum." Seyit Nuru Cemal devesini çayırlara sa­lar. Devenin akşama kadar gezdiği yeri hesaplar, deve tam onbin dö­nümlük yeri gezmiştir. Ali onbin dönümlük yerin senetlerini hazırlaya­rak Seyit cemal'in üzerine tapu eder. Bu tapu zamanın Osmanlı devle­tinin başkenti olan Bursa'nın kütüphanesinde yer almaktadır. Belki o kütüphane İstanbul kütüphanesine devredilmiştir, bilinmez, biz yeni Seyit Cemal'e dönelim.

Seyit Cemal Tökelciğin karşısında et yemezler köyü varmış. Şimdi ise o köy Yeşilbayır adını almıştır. İşte Seyit Cemal bu köyde Cemile Hatun adında birisiyle evlenir. Yazın Altıntaş köyünde çayırlık sulak olduğundan sivri sinek çokmuş dolasıyla yazları Tökelcikte oturuyor-muş. Kışın ise Altıntaş köyünde kalırmış. Bu yörede nice kerametler göstermiştir. Cemile Hatundan bir oğlu oldu, adını Asıldoğan koydular. Söylentilere göre Seyit Cemal'in bir oğlu daha varmış ve adı da Bek-taşmış. bektaş kesinlik kazanmamıştır, belki ileride onunda hikayesini yazabiliriz. Zaman içerisinde Seyit Cemal Asıldoğan'ı Gelibolu'ya yol­ladı.

Asıldoğan Akdenizi yol eyledi. Böylelikle Hünkar'ın emri yerine getirilmiş oldu. Seyit cemal'in Tökelcik'te binbeşyüz dönümlük arazisi varmış, Bindokuzyüzellilerden soma Demokrat Parti döneminde Altın­taş yöresindeki o sazlık, çayırlık kanallar vuruldu, o bataklık bölgenin suları kanallara aktı. O sulak yerler verimli hale getirildi ve daha sonra sahipsiz topraklar reform edildi. Seyit Cemal'in onbin dönümlük yeri-de parsellenip Altıntaş köylülerine dağıtıldı. Tökelcik'teki Türbenin yeri söylentilere göre binbeşyüz dönümlük yermiş. Köylüler alltan.tar-layı sürmüşler. Yandan tarlayı sürmüşler, türbenin arka tarafındaki ala­nı sürüp tarla haline getirmişler. Şu anda ise Türbe ile birlikte on dö­nümlük yer ancak kalmıştır.

Onlarca Seyit Cemal evlatları yardır. Yediyüz yıldır kimse Seyit Ce­mal'i sorup soruşturmadı. Bizler dedemize sahip çıkmadık. Herkes kendi derdine düştü. Seyit cemal zaman zaman Altınlaş'da, zaman zaman Tökelcik'te yaşadı. Tökelcik'teki evinde yaşamını sürdürdü. Seksenbeş yaşında Tökelcik'le Oğlu Asıkloğan'ı Gelibolu'ya saldıktan sonra hanımı Cemile hatun vefaal etti. Daha sonra Altınbaş'ı bıraktı. Tökelcik'teki evinde yaşamını sürdürdüp Seksenbeş yaşında Tökel-cik'te öldü. Türbesi orada bulunmaktadır. Tökelcik ismi daha sonra de­ğişerek Döger ismini aldı. Daha sonra çıkan savaşlardan kaçan Döger köylüleri dağlara çekilmişlerdir. Dağda savaşan köylülerin arasında ba­ba ile oğul savaşta yararlanıyorlar, baba oğluna der ki;

"Doğo Aslanım sen dağın doğusuna yat, bende batısına" ve baba oğul şehit düşmüşlerdir. O dağa Aslandoğan dağı derler. İşte bu sava­sın sonucunda Seyit Cemal in köyünde türbeden başka ev kalmayınca tam bilemiyorum ama haritadan silinmiş olabilir. Zira Seyit Cemarin köyü Aslandoğan dağlarındaki kuytu derelere yerleştikten sonra Aslan­doğan köyü admı alır. Seyit Cemal Tökelcik'te ölmeden önce Çakır is­minde bir sırdaşı varmış. Çakır Dede her zaman tıpkı Baba Resul gibi Seyit Cemal'in yanına gelir günlerce cemler ettirip kerametini gösterir­lerdi. Bir gün Çakır Dede'ye haberci gider Seyit Cemal'in öldüğünü haber eder. çakır dede ağlayarak Seyit Cemal'in evine doğru yola çıkar. Köyün aşağısında bir köprü varmış, köprü başında Seyit Cemal'in dua ettiğini görür. Çakır Dede "yahu Cemal'im bana adam saldılar, senin öldüğünü söylediler. Bu ne hikmettir sen burada dua ediyorsun". Seyit cemal Çakır dede'ye gülümseyerek "Doğru söylemişler sana. Sen var bizim eve git şu anda benim cenazem yıkanıyor, benim işim var. ben gidiyorum." Çakır dede Seyil Cemal'in arkasından baka kalır. Kendine gelince "dur hele köye varayım" demiş. Köye geldiğinde Seyit Ce­mal'in cenazesinin kapının önünde yıkanırken gelir kafasına vurarak ağlamaya başlar. Evine defnederler. Çakır Dede Halkın huzurunda Se­yit Cemal'ı canlı olarak gördüğünü söyler ve ekler "Ben öldükten son­ra beni Seyit Cemal'in türbesinde eşiğinin önünde gömün. Seyil Ce­mal'i ziyarete gelen tüm canlar.benim mezarıma basarak türbeye gir­sinler" ve çakır dede öldükten sonra türbenin dış kısmında eşiğin önü­ne gömülür. Daha sonra Çakır dede'nin oğullan ölürler mezarları tür­benin dışındaki duvarların dibine gömülürler. Hal böyle olunca yöre halkı Çakırcılar türbesi demeye başlamışlar.

Seyit Cemal'in türbesi yeni yeni ele alınmaya başlanmıştır. Bundan iki yıl önce türbenin bahçe bölümü açıkdı. Senede bir defa türbede tören yapılmaktadır. Bu ziyaretinde bahçeyi yapmışlar. Üstünü sacla kap­lamışlar. Kimler tarafından yaptırıldığını araştırdım. Ana yurtta Hasan dede ve AH dede isminde ki Seyit Cemal torunlarında bektaşın torunla­rı olduğunu bana söylediler ve telefonda kendileriyle görüştüm. Ayrıca Seyit Cemal türbesinin ikinci bölümünde iki er yatmaktadır. Söylentile­re göre yeni çeri kumandanlarından Ahmet ve Mehmet ismindeki iki kardeşin mezarlarıdır. Şehit olmadan önce babalarına bizi Seyit Cema­lin ayakları dibine gömün ve bu iki kardeş şehit düşünce seyit Cemal'in türbesinde ayak hizasına gömülürler. Seyit Cemal'in karısı Cemile ha­tunun mezarı türbede yoktur. Zira Cemile hatun Seyit Cemalden önce öldüğü için Altıntaşta gömülü olabilir. Altıntaş köyünde Seyit Cemal in kaldığı köydede bir türbe var. Türbe bakımsız ve hemen hemen hiç kimse ilgilenmemiş kubbe duvarlarında eski orjinal nakışlan halen dur­makta idi. Türbe tek odalı içinde bir kadın ve bir erkeğin mezarları bu­lunmakta idi. Ayakların dibinde ise iki küçük çocuğun mezarları vardı. Bu türbeyi araştırdığımda baba Resul'ün türbesi olduğunu tesbit ettim. Bu türbeyi önce Seyit Cemal'in hanımının türbesi sandım. Onun için Altıntaş köyünde araştırma yaptım. Sonuçta baba Resul'ün türbesi ol­duğu anlaşıldı. Cemile hatunun türbesi bulunamadı ve hiç kimse bilmi­yor. Seyit Cemal'in türbesinin bulunduğu yer ve konumu Afyona yirmi kilometre uzakta ve Afyon türbenin doğ us undadır. Altıntaş ise türbenin güneyindedir ve onbeş kilometre uzaklıktadır. Kütahya ise türbeye otuz altı kilometre uzaklıkta ve güney batısındadır. Kimileri Seyit Cemal'in türbesi eski ismi tökel olan daha sonra döğen olan bu üçgen içerisinde­dir. Afyon Altıntaş ve Kütahya üçgeni paylaşmışçasına sahiplenmekte­dir. Ama bir gerçeği burada vurgulamak istiyorum. Seyit Cemal'in tür­besini ziyaret etmek isteyenler vede merak edenler emin olmahlarki Seyit Cemarin türbesi budur. Bundan başkası yoktur. Başka yerlerde aranmamalıdır. Umarımki bir kaç sene içinde Seyit Cemal in türbesi de tarihte hak ettiği yere gelir ve yerini alır. Seyit Cemal'in asıl doğan is­minde bir oğlu olur. Pir Hünkarın dediği gibi Akdenizi yol eylen. Seyit asıl Doğan babası Seyit Cemalin emri ile Geliboiuya gelir. Asıl doğan atası Seyit Cemalle vedalaşıp Geliboiuya gelir. Akdeniz kıyısından ge-Iiboluya geçmek ister ama ne gemi nede kayık bulunur. Zira gemiciler ve kayıkçılar söz birliği edercesine Seyil Asıldoğan'a. Vasıta vermezler bunun üzerine Seyit Asıldoğan;"Ya atam, ya hünkar" deyip besmele.çekip denizi yürüyerek geç­mek ister. Seyit Asıldoğan'ın ayak bastığı yerlerde deniz çekilir kara olur. Kayıkçılar vermedikleri zatın denizde yürümekte okluğunu gör­düler. Bastığı yerlerde sular çekilir, kara olur. Hemen koşup Seyit Asıl­doğan'ın ayaklarına kapanırlar, af dilerler. Yalvara yakara kayığa bin­dirmeye razı ederler. Rivayete göre Seyit Asıldoğan'ın mezarı Gelibolu civarındadır.

KAYNAK:   http://erzincanzurun.azbuz.com/index.jsp?